Belron, marktleider in autoruitreparatie en -vervanging bekend van het merk Carglass, maakt zich op voor de publieke markt. Momenteel voert het bedrijf volgens zakenkrant Financial Times gesprekken met zakenbanken over een beursgang. De beursintroductie zou in de loop van het jaar zijn beslag kunnen krijgen waarbij Amsterdam en New York nadrukkelijk rondzingen als meest voor de hand liggende bestemming.
Kan de Amsterdamse beurs binnenkort dan wederom een beursdebutant verwelkomen? Na Magnum Ice Cream Company, de afsplitsing van Unilever, en vorige week het Tsjechische defensiebedrijf CSG zou namelijk ook Belron zich serieus warmlopen voor een ipo. En ook deze beursgang mag er qua omvang zijn. Autoruithersteller Belron heeft net als CSG geen Nederlandse wortels, maar beide bedrijven ontlopen elkaar voor wat betreft (geschatte) beurswaarde nauwelijks. Voor Belron gaan al waarderingen in het rond in de orde van grootte van die van CSG, ruim boven de 20 miljard euro.
Het nieuws rond de aspirant beursganger is vooral relevant voor beleggers in de Belgische beurslieveling D’Ieteren. Die holding is met 50,3 procent de grootste aandeelhouder van Belron. Beleggers in D’Ieteren zien Belron als het kroonjuweel in de portefeuille. Een bedrijf met een stevige marktpositie, hoge kasstroom en nog voldoende groeipotentie dankzij rugwind door de toenemende technologische complexiteit van autoruiten.
Dat een beursgang nu op tafel ligt, past ook bij de aandeelhoudersstructuur. Zo bezitten private-equitypartijen Clayton Dubilier & Rice en Hellman & Friedman, samen met staatsfonds GIC en vermogensbeheerder BlackRock, ruim 40 procent van Belron. Deze partijen hebben al jaren een belang in de autoruithersteller. Voor hen is een beursgang een logische route om (deels) te cashen, zonder het bedrijf in één keer te hoeven verkopen.
De vraag is niet alleen óf Belron naar de beurs gaat, maar vooral tegen welke waardering en wat dat betekent voor de waarde van D’Ieteren. Volgens de Financial Times mikt de Belgische holding met zijn zakenbankiers op een waardering van 32 miljard euro, in termen van ondernemingswaarde (beurswaarde plus nettoschuld). Omdat Belron op dit moment ongeveer 8 miljard euro aan (netto)schuld heeft, zou de beurswaarde uitkomen op zo’n 24 miljard euro. Dit waarderingsniveau oogt vooral als een inzet van D’Ieteren en zijn adviseurs. Bij beursgangen is het niet ongebruikelijk dat dergelijke ambities worden bijgesteld wanneer de markt de introductieprijs vaststelt.
Som-der-delen flink boven beurskoers
D’Ieteren bezit nipt de meerderheid in Belron. In het IPO-scenario van 24 miljard euro aan beurswaarde is dit belang op papier ruim 12 miljard euro waard. Per aandeel D’Ieteren (53,7 miljoen) komt dat neer op circa 225 euro per aandeel, alleen dus voor het Belron-belang.
Die uitkomst is enigszins opmerkelijk, omdat ze hoger ligt dan de waardering die analisten tot nu in hun modellen stoppen. In de som-der-delenberekeningen van brokers, die de waarde van D’Ieteren inschatten door de losse onderdelen apart te waarderen, ligt de bijdrage van Belron doorgaans dichter bij de 200 euro per aandeel (zie onderstaande grafiek).
Kroonjuweel Belron vormt de hoofdmoot van de intrinsieke waarde
Bron: verslaggeving D’Ieteren, analistenrapporten brokers. In rood de waarde van Belron. In geel uitgelicht de totale waarde van de gemiddelde som-der-delen per aandeel volgens vijf analisten (Berenberg, Degroof Petercam, KBC, ING en Barclays). Per 22 januari 2026.
Het aandeel noteert op de beurs in Brussel al tijden ruim onder de geschatte waarde van alleen al het Belron-belang. Alle overige onderdelen van D’Ieteren - waaronder D’Ieteren Automotive actief als importeur van merken als VW, Skoda, Porsche en Audi, onderdelenleverancier TVH Parts voor vrachtwagens en landbouwmachines en notitieboekjes van Moleskine, krijgen dus vooralsnog ook een negatieve waarde opgeplakt.
Belron is vandaag een private onderneming met private aandeelhouders en private schuld. Een notering — zeker in New York, waar groeibedrijven en consumentendiensten vaak hogere multiples krijgen — kan die waardering plots ‘hard’ maken.
Autoruitreparatie en -vervanging is big business
De aantrekkingskracht van Belron zit in de combinatie van schaalgrootte, groeipotentieel en voorspelbaarheid. De onderneming profiteert van een trend die al jaren sterker wordt. Autoruiten zijn geen simpele stukken glas meer. In moderne auto’s zitten in de ruit vaak camera’s en sensoren die helpen bij rijstrookassistentie of noodremmen. Als zo’n ruit vervangen wordt, moeten die systemen daarna meestal opnieuw worden afgesteld.
Belron is wereldwijd een van de grootste spelers in autoruitreparatie en -vervanging en speelt ook een belangrijke rol in dat afstelwerk. Dat maakt het werk niet alleen duurder, maar ook lastiger, waardoor schaal steeds meer telt. Een bedrijf dat wereldwijd dezelfde werkwijze kan gebruiken, monteurs kan opleiden en software kan inzetten, heeft een voordeel. Bovendien verdient Belron per reparatie steeds vaker extra aan bijkomende diensten, zoals het herstellen van steenslag, het vervangen van ruitenwissers of andere kleine onderhoudsklussen. Daardoor is de winstgevendheid relatief hoog.
Belron draaide in 2025 een omzet van naar schatting 6,7 miljard euro en een aangepaste bedrijfswinst (ebitda) van ruim 1,8 miljard euro. Dat is een marge van circa 27 procent. Zulke cijfers maken duidelijk waarom banken inzetten op een waardering van meer dan 30 miljard euro, zelfs in een onrustige beursperiode. Belron zou dan zo’n vijf keer de omzet en bijna 18 keer de ebitda moeten gaan kosten.
Belron: Meer omzet en winst, minder schulden
Bron: verslaggeving D’Ieteren, analistentaxaties ING. Bedragen in miljarden euro’s.
Het risico: minder claims in de VS
Toch komt de geruchtenmolen over een aanstaande ipo niet helemaal uit de lucht vallen. Belron zit op een kantelpunt. Vooral in de Verenigde Staten, waar dochterbedrijf Safelite tekent voor een groot deel van de winst staat de groei tijdelijk onder druk. Amerikanen proberen vaker schadeclaims bij de verzekeraar te vermijden, omdat autoverzekeringen de afgelopen jaren fors duurder zijn geworden. Het indienen van dergelijke schadeclaims zorgt ervoor dat de toch al hoge premie nog verder oploopt. Daardoor stellen mensen het vervangen van een ruit vaker uit, of betalen ze het zelf zonder tussenkomst van de verzekering. Dat drukt het aantal opdrachten.
Die onzekerheid verklaart waarom sommige analisten tot nu toe voorzichtig bleven met hun waarderingen. Op langere termijn zijn de vooruitzichten gunstig, maar op korte termijn kan een daling van het aantal reparaties zwaarder wegen dan de hogere prijzen die Safelite per opdracht in rekening kan brengen. Analisten zien overigens wel tekenen dat de druk in de VS kan afnemen, nu verzekeringspremies minder snel stijgen en de markt langzaam stabiliseert.
Juist dat spanningsveld maakt een beursgang interessant. Een notering op de beurs zou Belron dwingen elk kwartaal opnieuw cijfers te openbaren en te laten zien dat de groei niet stilvalt. Tegelijkertijd krijgen beleggers dan een actueel prijskaartje op het bedrijf, lees: de beurskoers, in plaats van een waardering die vooral in modellen en private deals wordt bepaald.
Toch is de timing niet vanzelfsprekend. Belron bouwde eind 2024 een forse schuldpositie op om het aandeelhouderschap te herschikken. Daardoor liep de schuldratio op tot boven de vijf keer de ebitda, een niveau dat beleggers eerder associëren met private equity dan met een beursintroductie. Juist daarom is het opmerkelijk dat er nu alweer over een notering wordt gesproken: het suggereert dat de kasstroom sterk genoeg blijft om de schuld relatief snel af te bouwen, óf dat aandeelhouders bereid zijn het bedrijf met een stevig schuldenpakket naar de markt te brengen.
Dat beeld wordt versterkt doordat Belron recent zijn leningen wist te herprijzen. Daarbij gingen de rentemarges op zowel de dollar- als euroleningen omlaag. Dat wijst op vertrouwen van kredietbeleggers in de kasstroom en verlaagt op termijn de rentelasten, wat ook bij D’Ieteren doorwerkt in de winstbijdrage.
Holdingkorting verminderen
Ook voor D’Ieteren kan een beursgang strategisch interessant zijn, zelfs als de holding niet meteen veel aandelen verkoopt. D’Ieteren wil zijn meerderheidsbelang liever behouden, maar andere aandeelhouders zullen op termijn wel willen uitstappen. Een ipo kan dan een oplossing bieden: de waarde wordt zo beter zichtbaar. Zodra Belron een beurskoers krijgt, kan ook de ‘holdingkorting’ op D’Ieteren kleiner worden.
De kern van het verhaal voor beleggers is dan ook eenvoudig. Een Belron-ipo tegen een beurswaarde van 24 miljard euro zou het Belron-belang van D’Ieteren alleen al op zo’n 225 euro per aandeel waarderen, terwijl analisten tot nu toe eerder rond 200 euro per aandeel uitkomen in hun som-der-delenmodellen. Dat verschil kan een nieuwe koersbodem leggen onder D’Ieteren, maar het is geen free lunch: het vereist dat Belron de markt overtuigt dat de moeilijke omstandigheden in de VS niet al te lang voortduren.